เรื่องเล่ายามเช้า
posted on 15 Oct 2008 10:34 by pod-zo
แม้ชื่อเอนทรี่นี้จะบ่งบอกว่าเช้า.... แต่เอาเข้าจริงๆ ก็มาอัพตอนเกือบเที่ยง...!!!
วันนี้วันอะไร? >>> วันพุธ - -"
ถ้าแม่ถามเราก็คงตอบแบบนี้ แล้วก็จะโดนแม่บ่นๆๆ ทำไมไม่จำ อย่างนั้น ทำไมไม่รู้เรื่องอย่างนี้... โดยส่วนตัวแล้ว... ดูเหมือนว่าบางเรื่องเราก็จะเป็นแบบนั้น อยากจำให้ได้ แต่ก็จำไม่ได้ บางทีก็จำได้แค่ชั่วคราว เดินไปกินข้าวกลับมาก็ลืมเสียแล้ว.... (แต่จำนัมมะชะ กรีนลาเต้ได้)
วันนี้ถูกปลุกแต่เช้า แม้จะปิดเทอมและนอนเกือบตีหนึ่ง เพราะดูโน๊ตอุดมทางรายการตี10เมื่อคืน แต่ยังไงก็ต้องตื่น... และแม้แม่จะเร่งยังไง แต่สุดท้ายเราก็แอบแช่ในห้องน้ำสักพัก (ก็คนมันยังไม่ตื่นดีนี้) 
พอเราออกมาพ่อก็เป็นอีกรายต่อไป... แม่ว่าเราช้าแล้ว.... เจอพ่อ... ช้ากว่าเราอีก!! (ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเชื้อ "เฉื่อย" มาจากใคร) แม่ก็บ่นๆ วันนี้ต้องไปทำงานอีก... จะสายแล้ว... ทำไมพ่อช้า... อ้าาาา... สารพัด บลาๆๆ.... แต่สุดท้ายก็ได้ไป
ขึ้นรถซูบารุคันเก่า ที่อยู่กับเราตั้งแต่ 2 ขวบ แล้วออกเดินทางไปหน้าตลาด... แต่อนิจจังพระยังเดินมาไม่ถึง พ่อที่กลัวแม่จะสายเลยขับไปข้างหน้าอีก... พ่อเห็นพระมาก็จอดรถแล้วลงรถกัน แล้วก็ตักบาตรเทโว ที่เหมือนเป็นกิจวัตรประจำปีที่ต้องทำทุกปีๆ แม้พ่อจะขี้เกียจตื่นเช้ายังไง แต่อันนี้พ่อพลาดไม่ได้จริงๆ
ขากลับลองมองไปรอบๆ หมอกขาวๆ บางๆ เริ่มลง หนาบ้าง บางบ้างแล้วแต่สถานที่ เราก็นึกดีใจว่าหนาวแล้ว แต่ที่ไหนได้ เพิ่งเริ่มเย็นๆ เอง - -" แต่ก็ยังดี เพราะอย่างน้อยก็หมดฤดูฝนแล้ว.... ไม่ใช่ว่าไม่ชอบนะ แค่รำคาญพวกแมลง... ที่บ้านอยู่ในบริเวณที่กึ่งๆ ชนบท ตอนเช้าก็มีนกปลุก ตกเย็นก็มีหลากหลายแมลงไล่ให้เข้าบ้าน.... ไม่ชอบมากๆ คือแมงแกง เพราะเวลาเราโดนตัวมัน มันจะปล่อยกลิ่นตุๆ ออกมา แล้วกลิ่นก็จะติด กว่าจะหายก็ต้องรอนานเลย...
กลับมาถึงบ้านก็เจอ 2 สหายร่วมซ่า แองเจิลกับดิตโต้ หมาอ้วนกับจิงโจ้ คอยต้อนรับ... แต่ไม่ค่อยมีใครอยากเล่นกับมันเท่าไร เพราะเท้าทั้ง 8 ของทั้ง 2 ตัว มีแต่โคลน!! แถมมันยังชอบกระโดดใส่อีก ถ้าเล่นด้วย มีหวังว่าคงจะได้เสื้อลายใหม่เป็นแน่แท้....
จากนั้นพอพ่อออกไปทำงานแล้ว... เราจึงมานั่งจุมปุกอยู่หน้าคอม แล้วเริ่มทำตามเคยชินอีกครั้ง...
edit @ 19 Oct 2008 21:22:35 by Pod-zo ho ho~*